Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa

Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa jest nowatorską metodą diagnostyczną, opracowaną w Centrum Dziecięcym w Monachium przed 30 laty.

Stosuje się ją do oceny rozwoju dziecka od pierwszego miesiąca życia do trzeciego roku życia.

Opiera się ona na etologicznej metodzie badawczej tzn. obserwacji, analizie i interpretacji zachowania dziecka.

Wybrano do analizy 8 najważniejszych funkcji psychomotorycznych dziecka tytułowanych jako:

wiek siadania

wiek chodzenia

wiek chwytania

wiek percepcji

wiek mówienia

wiek rozumienia mowy

wiek raczkowania

wiek rozwoju społecznego

Wczesne wykrycie zaburzeń rozwoju psychoruchowego umożliwia równie wczesne wprowadzenie terapii – stymulacji ruchowej, psychologicznej lub zastosowanie nowatorskich metod pedagogiki leczniczej. Daje ona dziecku jedyną niepowtarzalną szansę na wyrównanie zaburzonego rozwoju.

MDFR stanowi diagnostykę bazową. W przypadku stwierdzenia deficytów należy poszerzyć badanie o metody diagnostyczne o charakterze jakościowym np. kinezjologiczną metodę Vojty. Metoda ta opiera się na ocenie tzw. reakcji ułożeniowych i różnicuje je na patologiczne lub prawidłowe. W przypadku uzyskania w badaniu dziecka wymaganej liczby reakcji patologicznych istnieje konieczność objęcia dziecka terapią ruchową.

MDFR to nie tylko metoda dedykowana dzieciom ze stwierdzanymi deficytami, to również doskonałe narzędzie w profilaktyce zaburzeń rozwojowych tzw. Profilaktyce Trzeciorzędowej.

Profilaktyka Trzeciorzędowa winna obejmować wszystkie niemowlęta, a przede wszystkim dzieci z grupy ryzyka.