Metoda terapeutyczna DNS (Kolar)

Metoda terapeutyczna DNS – Dynamiczna Stabilizacja Nerwowo-Mięśniowa – zyskuje ostatnio na popularności.

Warto więc się przyjrzeć podstawom teoretycznym DNS, wskazaniom do jej zastosowania, sposobom prowadzenia terapii i osiąganym dzięki niej efektom.

Twórcą metody DNS (ang. Dynamic Neuromuscular Stabilization) jest czeski fizjoterapeuta Pavel Kolar, ordynator kliniki rehabilitacji i medycyny sportowej w Pradze, uczeń Vaclava Vojty.  Zarówno Vojta, jak i drugi ważny nauczyciel Kolara, Karel Lewit, wywarli znaczący wpływ na stworzoną przez niego koncepcję. DNS opiera się na podobnych założeniach co koncepcja Vojty, czyli na zasadach kinezjologii rozwojowej i ontogenezy  i w wielu aspektach, na przykład w diagnostyce, przypomina stosowane przez Vojtę metody pracy z pacjentem i posługuje się tymi samymi pojęciami analizy posturalnej, odruchowego obrotu czy odruchowego pełzania. Ocena pacjenta polega na porównaniu jego wzorców motorycznych z wzorcami prezentowanymi przez zdrowe dziecko.

Jak mówi sam autor metody, DNS to nie tylko technika rehabilitacji, lecz całościowa strategia, oparta na właściwym zrozumieniu neurofizjologicznych zasad odruchowej lokomocji.  DNS  zakłada że rozwój struktur anatomicznych jest ściśle związany z rozwojem funkcji motorycznych, obejmujących wszystkie układy zmysłowe (wzrok, słuch, układ przedsionkowy, czucie głębokie, eksterocepcję, obszar twarzowo-czaszkowy). Jeżeli jeden mięsień nie działa prawidłowo, zaburzona jest stabilizacja całego ciała. Celem terapii jest przywrócenie tej stabilizacji dzięki odpowiednim ćwiczeniom.

Metodę DNS stosuje się u pacjentów z zaburzeniami układu ruchu, u pacjentów neurologicznych (po udarach, ze stwardnieniem rozsianym, chorobą Parkinsona, polineuropatiami itp.) oraz w leczeniu ortopedycznym (schorzenia stawów, choroby zwyrodnieniowe, po wszczepieniu protez stawu biodrowego i kolanowego, w zapaleniu nadkłykcia bocznego kości ramiennej (łokieć tenisisty), uszkodzeniu stożka rotatorów / zespół ciasnoty podbarkowej) oraz w pediatrii (porażenie mózgowe, skoliozy, wady postawy, zwichnięcie stawów biodrowych, kręcz karku itp.) oraz w sporcie wyczynowym.

Terapia metodą DNS jest dostosowywana do indywidualnego stanu pacjenta i uwzględnia kombinację wielu ćwiczeń. Praktycy wykorzystujący tę metodę w codziennej pracy, podkreślają, że jest ona mniej wyczerpująca dla wobec pacjenta niż wiele innych metod fizjoterapii, dlatego często stosuje się ją u dzieci, osób starszych, a także pacjentów, którzy nie mogą wykonywać  intensywnych ćwiczeń, na przykład pacjentów onkologicznych.

Metoda Pavla Kolářa jest znana i stosowana w Europie, Ameryce Północnej, Azji i Australii